Aleksander Lubina: Komórka na lekcji

Telefon komórkowy/ipad/tablet na lekcji jest stosunkowo użytecznym sprzętem dydaktycznym. Oczywiście, zdarza się, że uczennice i uczniowie wykorzystują go czasami w nie-lekcyjnych celach, ale każde niepożądane zachowanie umożliwia jego korektę. Podczas lekcji dobrze przygotowanej i prowadzonej uczennice i  uczniowie podczas  lekcji w nieskrępowany sposób korzystają z telefonów komórkowych i pozostałych osobistych mediów elektronicznych wyłącznie  po zgłoszeniu takiej potrzeby i najczęściej wyrażeniu prośby w języku obcym.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Media te służą do fotografowania zapisów na tablicach, plakatach, ekranach,  utrwalania notatek  własnych i kolegów, prac lekcyjnych i domowe oraz wszelkich wizualizacji.  Filmować można     proces    lekcyjny:   prace    przy   tablicach   i   pulpitach   oraz   plakatach, przygotowanie   i  wykonanie  prezentacji,  wykładów,  referatów.  Należy wchodzić do internetu i tak uzupełniać pracę przy dokumentach zmagazynowanych w komputerach.

Uczennice i uczniowie wykorzystują   komórki i słuchawki podczas   prezentacji tematycznych u rocznych,  odczytów i  referatów,  spektaklów teatralnych – jak suflerów. Nagrywają swoje rozmowy na tematy  wynikające z podstawy programowej i przesyłają jako dokumentację pracy lekcyjnej czy domowej. Nagrywają całą lekcję. Wdrażają się do robienie WebQuestów z lekcji, zadań oraz lekcji poza klasą (muzeum, archiwum – wszelkiego rodzaju eksploracja). Tak więc,  można także  rozmawiać na  6 – 10   różnych   tematów równocześnie,   rozmowy   nagrywać i filmować, wymieniać się nimi i przedstawiać do analizy i oceny (także nauczycielowi).

Nie należy wykluczać   do pracy z dwoma lub więcej monitorami równocześnie.

Więcej, dużo więcej, na ten temat mówi Lechosław Hojnacki, a znajomość z nim polecam zacząć od:

Do tej pory w tej serii ukazały się:

Khan Academy

Nauczyciel/ka

Tablica

W poznanej szkole…

Pełzający polpotyzm

Siedem tez

Nauczanie zorientowane na ucznia

Głos w klasie

Zadanie domowe

Film na lekcji

Krzywdzą dzieci

Oświata to oszustwo

Planowanie

Akcja i refleksja

Analiza, redukcja, cel

FREIDEL

Muzyka

Kopiowanie mistrzów

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Aleksander Lubina

Górnoślązak/Oberschlesier, germanista, andragog, tłumacz przysięgły; edukator MEN, ekspert MEN, egzaminator MEN, doradca i konsultant oraz dyrektor w państwowych, samorządowych i prywatnych placówkach oświatowych; pracował w szkołach wyższych, średnich, w gimnazjach i w szkołach podstawowych. Współzałożyciel KTG Karasol.

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza