Bez tydziyń – Zajta 9

Monika Neumann: Wszystko

Przywozili my las do dōm, a tyn zajmowoł poła chałpy. Muter wyciōngała z szranku szklane kule. Ździebko lameta, pŏra świycek…

Biegli bez rzyka. Kozdy z nich wartko przeskocōł i bōł jus na drugim brzegu, ôstałach yno jŏ, bo jŏ mioła

Trefiłach do dzielnicy Raciborza- Studziynnej, kaj ludzie na jedyn dziyń poradzili ciepnyć wszystko, zgasić telewizor, bajtli ôderwać ôd komputera i

Synek i dziołska stojōm w ulicce do ôgrōdka. Synek mŏ modry kōmbinezōm, dziołska rōżowy i wiela ich nie widać, bo

Tyn pakiet ôd Mikołaja to było coś zocnego, a najbardzij spōminōm ta wōń jak sie go ôtworzyło; wōń piernika pomiyszanego

Jak fto mo bajtli, to wiy, że sie ś nimi do sklepōw niy ciśnie… Jo sie to spōmna jak już

25 listopada to nie yno Światowy Dziyń Misia, ale św. Katarzinki, patrōnki wszystkich baniorzy.

On, Józef Kroll, który wrócił z koszmaru do swojego Heimatu, na froncie pochował wszystkich braci i nosił blizny kompletnie niewidzialne,

-Kaj to po ćmie idzieta?- zagaił mężczyzna z poszarzałym zarostem na brodzie. Stał oparty o drewniany płot, obok niego odpoczywały

Bōło nas wele sztyrdziestu, kożdy w inkszym wieku a na inkszym kole, tōż trza bōło dować pozōr. Teroz już wiym,