Artur Ganszyniec: Śląskość — filar mojej tożsamości

W nadchodzącym spisie powszechnym, tak jak i w poprzednich, zadeklaruję narodowość śląską. Od kiedy tylko zastanawiałem się nad takimi sprawami, zdawałem sobie sprawę, że jestem Ślązakiem. Ślązakiem żyjącym w Polsce, uczącym się po polsku i dorastającym w polskim kręgu kulturowym, ale jednak zdecydowanie Ślązakiem. Od wielu szkolnych kolegów i koleżanek różniły mnie opowiadane historie rodzinne, sposób obchodzenia świąt, znajomość śląskich słów, używane przysłowia i zwroty, prababciowe wspomnienia raczej o Donnersmarckach niż o Radziwiłłach, zapożyczenia raczej z niemieckiego niż z rosyjskiego, opowiadane dowcipy, domowa kuchnia. Dla wszystkich było jasne, że część z nas była “stąd”, a część napłynęła “stamtąd”, czyli z Polski. Od wielu lat nie mieszkam na Śląsku, a jednak śląskość i poczucie osadzenia w skomplikowanych śląskich historiach jest jednym z głównych filarów mojej tożsamości.

W poprzednich spisach deklarowałem dwie narodowości – śląską i polską. Nie da się ukryć, że piszę ten tekst po polsku, że na polskich książkach wyrosłem i w Polsce spędziłem większość dorosłego życia. Jednocześnie to, co się obecnie w Polsce dzieje i stosunek polskich władz do tematu Śląska, rodzi we mnie pokusę, by trochę może z przekory, a trochę z poczucia odrzucenia zaznaczyć tym razem tylko jedną narodowość – śląską.

Z językiem to skomplikowana sprawa. W szkole wstydziłem się śląskiego, a przez lata mieszkania w Polsce praktycznie zapomniałem, jak sie godo. Po śląsku lub śląskawu zdarza mi się gotować, jeść, złościć, wspominać, rozmawiać z rodzicami i rodzeństwem. Zarabiam na życie pisaniem, jednak na dość specyficznym rynku. Większość opublikowanych tekstów, które napisałem w ciągu ostatnich dziesięciu lat, napisałem po angielsku. Gdybym więc miał szczerze opisać codzienność językową w moim gospodarstwie domowym, musiałbym wpisać polski i angielski. Śląski znam i rozumiem, jednak w praktyce ujawnia się on jedynie jako odcień mojego polskiego.

Dej pozōr tyż:  Szczepan Twardoch: Śląska tożsamość wyrasta ze mnie samego

Artur Ganszyniec – twórca gier video, fabularnych i planszowych. Autor scenariusza gry Wiedźmin, współtwórca m.in. gier Wiedźmin 2: Zabójcy królów, Call of Juarez: The Cartel i Werewolf: the Apocalypse – Heart of the Forest. Wykładowca Politechniki Łódzkiej.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Powyższy tekst jest odpowiedzią na ankietę portalu Wachtyrz.eu, w której Kamil Kotas przepytuje znanych Ślązaków czy i dlaczego zadeklarują w nadchodzącym spisie powszechnym śląską tożsamość oraz używanie języka śląskiego.

Dotychczas odpowiedzieli:

Henryk Waniek: Potwierdzę swą śląską narodowość

Alojzy Lysko: Tożsamość jest siłą duchową regionu

Zbigniew Rokita: Zadeklaruję narodowość śląską oraz polską

Szczepan Twardoch: Śląska tożsamość wyrasta ze mnie samego

Marcin Melon: Byda deklarować norodowość ślōnsko

Henryk Jaroszewicz: Rozumiem i czuję, że jestem Ślązakiem

Wojciech Browarny: śląskość jako tożsamość (post)narodowa

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autorōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza