Aleksander Lubina: Jak można „robić” dyktanda

Dyktanda przygotowują, przeprowadzają, poprawiają i oceniają uczniowie samodzielnie.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Uczniowie przygotowywali zestaw   dyktand z tekstów znanych, albo  też przed przeprowadzanym dyktandem zapoznawali kolegów z tekstem przewidywanym, rozsyłając go zainteresowanym mejlem.

Następnie dana uczennica lub dany uczeń “robiła” dyktando :

  1. czyta powoli cały tekst (wolno notować),
  2. czyta całe zdanie,
  3. dyktuje zdanie (częściami zdania),
  4. ponownie czyta całe zdanie (wolno uzupełniać),
  5. po przeczytaniu wszystkich zdań ponownie czyta cały tekst (wolno uzupełniać).

Zarówno dyktujący (czynnie) jak i piszący (biernie) podczas takiego dyktowania pracowali nad: artykulacją, intonacją, rozbiorem logicznym zdań…

Uczniowie wymieniali się dopiero co napisanymi tekstami  i  poprawiali je na podstawie wzoru znanego przed  dyktandem – korzystali przy tym  z  nośników elektronicznych, ekranu, tablicy lub kserokopii.

Bywało, że uczennica/uczeń dyktuje, a jeden lub kilku uczniów pisało na tablicy/tablicach, a  pozostali uczniowie  na kartkach. Bywało, że uczennica/uczeń dyktowali, a pozostali pisali w parach lub grupach – wolno było podglądać, odpisywać… a czasami nie wolno. Przeplataliśmy dyktowanie przez uczennicę/uczenia odtwarzaniem tego samego tekstu z  nośników – zdarza się, że czyta nauczyciel lub gość (krajowy/zagraniczny).

Uczniowie  i uczennice samodzielnie, indywidualnie, w parach, grupach poprawiali swoje dyktanda lub dyktanda kolegów na podstawie wzorca, który stanowił tekst wyjściowy, a następnie  oceniali   według   ustalonych   kryteriów   i   wpisywali   oceny   do   kart samooceny,   a następnie do dzienników lekcyjnych – chociaż o wiele istotniejszym jest ćwiczenie i omawianie prac niż ocenianie formalne.

Tak przeprowadzone proste dyktando, staje się ćwiczeniem sprawności zintegrowanych, z elementami uczenia się poprzez nauczanie, doskonaleniem kompetencji językowych i społecznych, a być może także interkomprehensji! (przepraszam – tak okropne terminy pojawiają się we współczesnej glottodydaktyce).

Więcej: https://edustore.eu/publikacje-edukacyjne/77-45-minut-praktyczny-poradnik-dla-nauczycieli-jezykow-obcych.html

Wiele podobnych tekstów znajdziecie Państwo w edunews.pl pana Marcina Polaka: https://edunews.pl/

 

Do tej pory w tej serii ukazały się:

Khan Academy

Nauczyciel/ka

Tablica

W poznanej szkole…

Pełzający polpotyzm

Siedem tez

Nauczanie zorientowane na ucznia

Głos w klasie

Zadanie domowe

Film na lekcji

Aleksander Lubina

Aleksander Lubina

Górnoślązak/Oberschlesier, germanista, andragog, tłumacz przysięgły; edukator MEN, ekspert MEN, egzaminator MEN, doradca i konsultant oraz dyrektor w państwowych, samorządowych i prywatnych placówkach oświatowych; pracował w szkołach wyższych, średnich, w gimnazjach i w szkołach podstawowych. Współzałożyciel KTG Karasol.

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza