Klachule ze Zowodzio: Niy bydzie niypodległego Ślōnska ale… POLSKI HNED TYŻ NIY BYDZIE

– A co wy godocie na to, coby nasz Ślōnsk bōł niypodległy? – spytała sie Drzyzdzyno.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

– Jezderkusie, zaś te fandzolyniy ô wolnym Ślōnsku i inkszyj nacyji! – Bregulino aże sie chyciła za gowa – Mie to ôd tyj godki zarozki biere na spanie!

– Co wy godocie? – zdziwowała sie jeji sōmsiadka – Przeca zowdy rade ôsprowiały my ô polityce.

– Ja, jo ino tak udowōm – Bregulino ôroz napoczła godać blank po cichu – Coby inksze niy posłyszeli i niy ôbgodali nos, co ta Drzyzdzyno i ta Bregulino to nic ino durś fandzolōm ô polityce, zamiast patrzeć tego, z czego żyjōm.

– No bo jo czytała taki artikel, kaj stoło, co hned już niy bydzie żodnych państw norodowych…

– No i wejrzyjcie ino, jake my zaś sōm zacofane… – zeszterowała sie Bregulino – My na Ślōnsku jeszcze niy szafli tyj niypodległości, a inksze już zdōnżyli pociepać ta idyjo…

– Nale tak po prowdzie to muszymy uznać, co take ańfachowe państwo norodowe niy poradzi pochytać niykerych rzeczy – godała dalij Drzyzdzyno – To sie niy ino rozchodzi ô wojny, kerych tela było miyndzy roztōmajtymi nacyjami. Jo godōm ô normalnych rzeczach. Choby z tymi miljōnyrami, kere bierōm swoje piyniōndze i pitajōm płacić podatki kajś fōrt za granica. I co tako Polska im zrobi? Może im ino powinkować tōm swojōm bioło-szerwōnōm fankōm.

– Tukej mocie prawie – uznała Bregulino – Ordnung muss sein. Take rzeczy to nojlepij pochytać na jakimś inkszym poziōmie. Jak to sie godo? Globalnym, ja?

– Ja, ja, globalny! Abo te pōniywiyroki. Ze Syrii i inkszych krajōw. Sześdziysiōnt piynć miljōnōw borokōw, kere musieli pitać ze swojigo hajmatu skuli wojny. Żodne ańfachowe państwo norodowe niy poradzi ich wziōnć do sia, a jak majōm sie polityki jedyn ze drugim dogodać, to zarozki przidzie do chaje…

– No, ja… Bo zowdy znojdōm sie jakeś Poloki, abo jakeś Uherce, kere narobiōm ôstudy i pedzōm, co ône ich niy weznōm, a inksze mogōm ich harnōnć w…

– Dobry, dobry, Papiernioczko – Drzyzdzyno ôroz wlazła jij w godka, kej prawie zoboczyła inkszyj sōmsiadki iś ku nim – Kaj to idziecie? Do sklepa?

– Dobry, sōmsiadki – pedziała Papiernioczka – Ida kupić Papierniokowi trocha krupnioka, bo ciyngym wajo, co mo smaka. A wy sie tak klachocie tukej, ja?

– Ja, godōmy prawie ô tym, co bydymy na ôbiod dzisiej warzić – napoczła gibko tuplikować Drzyzdzyno – I ô tym serialu brazylijskim, wiycie kerym…

– Tyn ô tym giździe, kery ônyj tak ônaczy, ja? – spytała sie trzecio sōmsiadka.

– Niy, tyn, w kerym ône pojechali do tego ônego…

– A, to jo tego niy ôglōndōm – zmiarkowała Papiernioczka – To jo ida do tego sklepa, a wy sie tukej klachejcie…

– Toć, przeca niy godōmy ô polityce, pra? – rozśmioła sie Bregulino.

– A dejcie mi pokōj, jo to bych tych politykōw wziynła i… – Papiernioczka niy pedziała yntliś, coby zrobiyła politykōm, ino pocisła fōrt ku sklepowi.

– No, było gorko – frōnkła Bregulino, kej baba znikła za winklym – Co my to godali? Aha, co niy bydzie wiyncyj państw norodowych. Niy ino my niy doczekōmy niypodległego Ślōnska, ale hned niy bydzie ani Polski, ani Francyje, ani Niymcōw… Nale przeca terozki coroz to wiyncyj je godki ô tym, co norodowce wygrywajōm wybory. Niy ino u Polokōw i Uhercōw, kaj indzij tyż. Francuzy, Italoki, a nawet Niymce na nich welujōm, a Angliki znokwili tyn Brexit…

– A pamiyntocie tego starego Kurtoka? Tego, co miōł takigo srogigo psa. Kożdy sie boł tego psa, a to bōł taki chlebus, żodnymu krziwdy by niy zrobił. Nale wtynczos ôroz tyn pies dostoł wścieklizny i bajsnoł tego chopa, piyrszy i ôstatni roz. I w tym artiklu pisali, co nacjōnalizm to je choby taki stary pies, kery wiy, co hned sie szkopyrtnie i beztōż jeszcze chce bajsnōnć ôstatni roz.

– I co tyn stary Kurtok zrobiył z tym psym? – spytała sie Bregulino.

– Psinco. Musioł dać go uspać.

– Trocha szkoda…

– A mie niy – pedziała Drzyzdzyno zatōmkano we swojim pomyślunku. Wtynczos dziepiyro kapła sie ô czym je godka – Poczkejcie, nale wy ô psie godocie? Ja, ja, psa szkoda…

– Szkoda psa – pedziała Bregulino.

Marcin Melon – nowiniorz, felietōnista, rechtōr, Ślōnzok. Dwa razy wygroł konkurs na “Jednoaktōwka po ślōnsku”. Autor kultowej seryje ô “Kōmisorzu Hanusiku“.

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza

Cyntrum Preferyncyji Prywatności

Potrzebne

Zbiory cookies potrzebne do nojbarzij podstawowych funkcyji serwisu: zgoda na politykã prywatności (gdpr) i informacyjŏ ô blokowaniu reklam (anCookie), testowy zbiōr ôd platformy (wordpress_test_cookie)

gdpr, anCookie, wordpress_test_cookie

Ino po zalogowaniu

Zbiory cookies potrzebne do byciŏ zalogowanym w serwisie.

wordpress_logged_in_, wordpress_sec_, wp-settings-time-