Z ôstatnij chwile: W urzyndach

Ôstatnim czasym sztyjc smykōm sie po roztōmańtych urzyndach. W kożdym z nich je trocha inakszy. Roz sie czeko na swoja kolejka pōł dnia a roz idzie to doś wartko. Jedne urzyndniczki sōm fest sztajfne i po machach kiere robiōm idzie wycyrklować, że z moimi papiōrami je coś niy echt.
Tak tyż było w tyn czas. Wlazły my ôbie z siostrōm i bajtlami do urzyndu, na co paniczka wykrziknyła, że sam je rodo i nimogymy lyź do kupy wszyjscy! Aż żech sie wylynkała i wejrzała wele sia czy te rodo niy stoi kaj za mnōm. Dyć ô siostrze wiym wiyncy ôd rodo…I tak my sie przeszkrobały zaroz na poczōntku. Nimiały my papiōra, kiery bōł tyj pani gynał potrzebny, bez to z niydowierzaniym krynciła gowōm. Tak i już do kōńca ôstało z tōm gowōm, jak fest ech jōm prosiła coby nōm tyn jedyn papiōrek drukła, a potym bydymy sie patrzeć starcić. Padała, że na drugi roz dlo nos tako dobro niy bydzie! Mi sie zdo drugigo razu tyż już niy bydzie.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Prowda tyż je tako, co jo durś yno w tych zocnych miejscach coś zgłobiōm…ale to tyż skyrż bajtla. Toż roz na gminie ôbalyły my stołek, wielki bōł, toż rypło doś fest. Gańba tyż ech miała fest. Inkszym razym na doś paradnyj imprezie, kaj tyz gościyły sie urzyndniki, dałach małyj telefōn coby niy zgłobiała. Wlazła pod stōł i puściła na cołki harpyntel Bambolejoo! Niy szło jōm tak wartko spod tego stoła wysmyczyć, toż słyszeli my cołki refryn. Mi sie zdo bez to atmosfera niy bōła już potym tak sztajfno.
Na jeszcze inkszym fajerze, kiery durś nimōg sztartnyć, wraziyłaś sie z nudōw do gymby krōwka. Pryndko ôkozało sie, że je to mordoklejka. No i fajer w tyn czos sztartnył. I niy uwierzycie, gynał jo piyrszo miałach wylyż coś piedzieć na poszrodek. Niy wiedziałach wartko co z tōm pierōńskom krōwkom zrobić, łyknyć niy szło, bo bych sie bōła udusiyła, wypluć tyż niy było by zocnie. Toż ech szła nojdłużij jak szło, ale ôna durś tam tyczała.
Padałach doś niy wyraźnie jak sprawa zy mnōm stoi, toż wszyscy ze zrozumiynim doczkali aż byda fertich.
W zocnych miejscach, trza sie zocnie zachowywać. Niewiym czamu w tych urzyndach je tak niymrawo, mono bez to, że mie tam jeszcze niy bōło.

Agnyszka Ôciypkowo

Agnieszka Snopek – Dziołcha z Leszczyn, ze Ślōnska. Rechtōrka, artystka, mamulka trojki bajtli. Baba swoigo chopa. Durch we szwōngu a dycki w gangu i na ôstatni driker. Godo, a ôstatnio i szkryflo.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza