Winnie the Pooh, a po naszymu Maryś Puch. Prymiera w listopadzie!

Grzegorz Kulik ze naszyj redakcyje, co przełożōł na ślōnsko godka „Godnio Pieśń”, „Dracha” i „Małego Princa”, zapowiedzioł, iże wydownictwo Media Rodzina z Poznania wydo jego przekłod „Winnie the Pooh”, co polskim dzieciōm je znany jako „Kubuś Puchatek”, czeskim jako „Medvídek Pú”, a niymieckim jako „Pu der Bär”. Autōr przekładu podzielōł sie fragmyntym:

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

— Je ftoś w dōma?
Nojprzōd ze dziury szło słyszeć nogło szarpaczka, a potym cisza.
— Jo żech pedzioł „Je ftoś w dōma?” — krziknōł fest głośno Puch.
— Niy! — ôdpowiedzioł głos, a potym dodoł — niy musisz tak głośno wrzeszczeć. Dobrzech cie słyszoł piyrszy roz.
— Bierunie! — prawiōł Puch. — Blank żodnego tam niy ma?
— Żodnego.
Maryś Puch wyciōng gowa z dziury i pōmedykowoł chwila, i pōmyśloł do siebie „Ftoś tam musi być, bo ftoś musioł pedzieć »Żodyn«”. Tōż wraziōł nazod gowa do dziury i pedzioł:
— Krōliku, a toś niy je ty?
— Niy — padoł Krōlik tyn roz inkszym głosym.
— Ale niyma to Krōlikōw głos?
— Radszyj niy — prawiōł Krōlik. — To niy mo być jego głos.
— Ach! — pedzioł Puch.
Wyciōng gowa z dziury i zaś medykowoł, a potym wraziōł ja nazod i padoł:
— A mogli byście być tacy miyli i pedzieć mi, kaj je Krōlik?
— Poszoł sie trefić ze swojim kamratym Niedźwiedziym Puchym, co ôn je ôd niego wielki kamrat.
— Ale to jo! — pedzioł Niedźwiydź, cołkym udziwiōny.
— Co za jo?
— Niedźwiydź Puch.
— Je żeś zicher? — pytoł Krōlik, jeszcze barzij udziwiōny.
— Blank, blank zicher — prawiōł Puch.
— No tōż wejdź.
Tak Puch cis, i cis, i cis sie do postrzodka, aż w kōńcu wloz.
— Mioł żeś recht — pedzioł Krōlik, jak go ôglōndoł z kożdyj strōny. — Toś je ty. Dobrze cie widzieć.
— A tyś myśloł, że fto to bōł?
— Niy bōł żech isty. Wiysz, jak to je we Lesie. Niy idzie puszczać kożdego do dōm. Trzeba być pozornym. Możno co pōmaszkecymy?

Wyglōndo na to, że czeko nos nowy hit światowyj literatury po naszymu. Prymiera we połowie listopada.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza