Mirosław Syniawa “Cebulowŏ Ksiynga Umartych” – patrōnat Wachtyrza

Ukŏzała sie nowŏ ksiōnżka ôd ôjca ślōnskij poezyje, Mirosława Syniawy. Terŏzki je to autorski tōmik poezyje “Cebulowŏ Ksiynga Umartych“, kery ukozoł sie we raji CANON SILESIAE. W tym tomiku Syniawa nojpiyrw zbudowoł genealogiczny strōm swojej familyji (niekiedy do dziesiōntego pokolyniŏ!), a potym do porŏdziesiynciu śnich napisoł poetycke życiorysy. A czymu te familijne historyje sōm dlŏ nŏs ważne? Mirosław Syniawa ôdpowiadŏ na to we stympie do tej ksiōnżki:

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Piszã tyż ale z myślōm ô tych wszyjskich, kerzi weznōm tã ksiōnżeczkã do rynki, bo chciołbych ich zachyńcić do dokumyntowaniŏ tego, co wiedzōm ô swojich przodkach. Na naszã ślōnskõ historyjõ skłŏdajōm sie przecã dzieje pojedynczych ludzi i familij, a niyrŏz w tych dziejach znojdymy wiyncyj prŏwdy, jak w tyj ôsztymplowanyj bez beamtrōw historyji, kerōm chcieliby nŏs futrować.

Myślã czynsto ô mojich starkach i starzikach – ô tyj rzyce dusz i gynōw – i jak profesōr Bynedykt Kouska starōm sie pamiyntać, że kożdy czowiek je jak głōwnŏ wygranŏ w loteryji, i to ku tymu w takij, w keryj wygrywŏ jedyn los na teragigamegamulticyntylijōny. Myślã czynsto ô tych bauerach i bergmanach, krankynwerterach i torszrajberach, huzarach i muszketerach, młynŏrzach, kamiyniŏrzach i kowŏlach, ô tych zŏwitkach i bynkartach, słepŏkach i fechciŏrzach. Niyrŏz – jak Kenneth White w “Familijnyj alchymiji” – zaziyrōm przi tym do zdrzadła. I tak jak ôn niy przestŏwōm sie dziwić.

Tyla autor. A jake znojdziymy sam wiersze? Roztomaite – jak to życie. Jedne dlŏ szpasu, inksze smutne, jeszcze inksze, te ô ludziach, kerym prziszło żyć we czasach wojyn, połne bōlu i strachu.

Jedyn z wierszy, bōł już publikowany na Wachtyrzu. To “Ludzke zboże“, wiersz kery autor dedykuje “wszyjskim Syniawōm, Synawōm, Schynawōm, Schinawōm, Siniawōm, Sieniawōm i Schönawōm z Verlustlisten 1914–1919.

A dlŏ tych, co jeszcze nie mieli sposobności poznać żŏdnej ksiōnżki autora, pŏra słōw ô nim samym.

MIROSŁAW SYNIAWA urodziōł sie w roku 1958 w Chorzowie. Do terŏzka wydali my dwa tōmy poezyj tumaczōnych ôd niego na ślōnski i jedyn rōman, kery napisoł po polsku. Tyn rŏz prezyntujymy jego włosne wiersze, w kerych rozprawiŏ ô swojich przodkach. Rychtuje, jak nōm pedzioł, dwa nowe rōmany – jedyn po polsku i jedyn po ślōnsku – a ku tym nastympny tōm ślōnskich wierszy, kery mŏ sie mianować (blank niy po ślōnsku) “Mappa mundi”.

Ksiōnżka ukŏzała sie pod patronatym Wachtyrza, ale nie yno skuli tego jōm gorko polecōmy.

Mirosław Syniawa: “Cebulowŏ Ksiynga Umartych“, wyd. Silesia Progress, Kotōrz Mały 2018

 

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza

Cyntrum Preferyncyji Prywatności

Potrzebne

Zbiory cookies potrzebne do nojbarzij podstawowych funkcyji serwisu: zgoda na politykã prywatności (gdpr) i informacyjŏ ô blokowaniu reklam (anCookie), testowy zbiōr ôd platformy (wordpress_test_cookie)

gdpr, anCookie, wordpress_test_cookie

Ino po zalogowaniu

Zbiory cookies potrzebne do byciŏ zalogowanym w serwisie.

wordpress_logged_in_, wordpress_sec_, wp-settings-time-