Mirosław Syniawa: Ludzke zboże

LUDZKE ZBOŻE

Wszyjskim Syniawōm, Synawōm, Schynawōm, Schinawōm, Siniawōm, Sieniawōm i Schönawōm z Verlustlisten 1914-1919.

Ibowali hab-acht! links-rechts-um! im Schritt-marsch!
podwiela niy zmiynkli tak jak masnŏ glinka
w rynkach ôd garczŏrza. Pucowali haźle,
uczyli sie skłŏdać i rozkłŏdać knary,
wŏlali sie w śniegu, lygali w marasie –
tak do śmierci kożdy ś nich bōł rychtowany.

Potym poszli trefić sie ze swojōm dolōm
tam, kaj słychać grzmoty i za dnia i nocōm.
Kiwały sie gowy, kolybały lŏfy,
ôbejzdrzeć, co bydzie, mōgli se w tym marszu,
jak drōgōm mijali lichych trułōw hołdy
bele jak zbijanych już dlō nich zawczasu.

Im tyż, jak i inkszym, kanōny zagrały,
z nieba ślatowały ôgnia ôceany,
wyrywały z grōntu cołke kōntynynty
i do kogo rzykać tam, kaj w niebie pusto,
kaj uwidzieć idzie ôgrōm ludzkij nyndzy,
jak kożdy w galŏty ze strachu popuszczŏ?

Te żelazne szplitry, co z wszyjskich strōn lecōm,
urywajōm rynce sztajgrōm i poetōm,
urywajōm nogi, z flakōw robiōm maras,
wydziyrajōm dupne dziury w brzuchach, plecach –
niy tak ô tym stoło w ksiyndze ôd Cezara,
inakszyj to było u Tukidydesa.

Coby przeżyć, trzeba tysiōnca cufali,
czasym styknie jedyn, co życie zagasi.
Niy tak se tã bŏjkã przedstawioł niyjedyn –
niy z tyj bŏjki z fligrōw ściepowane bōmby
i pancry na ketach i maszingywery
i zymftowe gazy i pod sztrōmym drōty.

Na grōncie trichtrami poprzedziurawianym
niy widać już ani psiny kympki małyj,
jyn te ludzke zboże z krwie, ciała i kości.
Na te zboże śmiertka ciyń swōj dugi ciepie,
hned zajś zacznie gowy choćby kłōska kosić,
niych jyno porzōndnie kosã se wyklepie.

Dej pozōr tyż:  Smolorz, Kaczmarek… Zalega?

 

Wiersz Mirosława Syniawy ze zbioru “Cebulowŏ Ksiynga Umartych“, jaki na poczōntku grudnia 2018 ukŏże sie we wydŏwnictwie Silesia Progress.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autorōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza