Marcin Melon: Fusbal, Ślōnsk, życie i inksze gupoty

„Niyftorym to sie zdowo, co fusbal to je sprawa życio abo śmierci. Psinco prowda. To je cosik jeszcze wiynkszego.” Fto to pedziōł? Padocie: jakiś Ślōnzok? A niy! To pedziōł Bill Shankly, fest uwożany tryner FC Liverpool. Nale na zicher tyn chop by sie z nami dogodōł (dyć terozki, dziynki ksiōnżce “Co by pedziōł Szekspir?”, kożdy Ślōnzok poradzi godać po angelsku). Na zicher spokopiōł by takich pisorzy choby Nick Hornby (kery sztyjc je wylynkany, że przidzie mu sie zemrzić zaczym sezōn bydzie fertiś i niy bydzie wiedzieć, na kerym placu skończōł jego Arsenal) i Grzegorz Kopaczewski, kerego “1989” prawie żech poczytōł.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

1989” to bydzie bestseller, tego żech je zicher. Po jakymu? Roz: Kopaczewski poradzi pisać. Naprowdy. Małowiela je pisorzy, kere piszōm ô siebie i swojich spōminkach tak, coby inkszych tyż to interesowało. Dwa: ksiōnżka kupi niy ino kożdy kibic Ruchu, ale kożdy kibic fusbalu. Jo dziynki tyj ksiōnżce przekludziōł żech sie trzidziści lot do zadku, kej wszysko było lepsze skirz jednyj ino rzeczy: to my byli modsze. Zaroz chyciōł mie klimat “1989”, spōmniōłech sie jak to było za bajtla, jak piyrszy roz szło sie na szpil fusbalu i jak kożdy synek uczył sie życio i świata bez tyn fusbal. (Co prowda moja fusbalowo inicjacja prziszła ku mie pora lot niyskorzyj niż u Grzegorza Kopaczewskigo i na trocha inkszym sztadiōnie, nale dyć to je tak naprowdy egal!)

Nale czy “1989” to je ino ksiōnżka ô fusbalu i ino do fanōw? Niy, tak po prowdzie to je ksiōnżka ô Ślōnsku i Ślōnzokach. Coby spokopić Ślōnzokōw niy styknie poczytać doktoraty socjologōw. Ja, wtynczos wejrzycie na Ślōnsk ôczami socjologa. Nale jak chcecie wejrzeć ôczami Ślōnzoka, to ta ksiōnżka je do Wos. Spokopicie jak ludzie u nos filujōm na Polska, na świat, na cōłke żywobycie. Jo ani roz niy miōł żech gyfil, co Grzegorz wiyszo nōm nudle. Ja, jo wiym, co ôn trocha znokwio, bo katać by pamiyntōł kożdy szpil, kery bajtle grały na placu trzidziści lot do zadku. Nale eli rozchodzi sie ô emocje to godo prowda. I to mie styknie.

“1989” to je nastympno ksiōnżka wydano bez Silesia Progress, dziynki keryj poradzicie lepij spokopić nasz Hajmat. Mōm nadzieja, co bydōm jōm czytać niy ino u nos, nale tyż we cōłkij Polsce.

Marcin Melon – nowiniorz, felietōnista, rechtōr, Ślōnzok. Dwa razy wygroł konkurs na “Jednoaktōwka po ślōnsku”. Autor kultowej seryje ô “Kōmisorzu Hanusiku“.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza