Kamratki a kamraty: Agnieszka Filipkowska

Agnieszka Filipkowska – germanistka, doktor nauk humanistycznych; ma 38 lat, z czego, jak sama mówi, około 30 żyje na kredyt. Jeździ na wózku inwalidzkim i choruje na rdzeniowy zanik mięsni, czyli SMA typ 1. Nigdy nie była objęta nauczaniem indywidualnym w domu, gdyż jej rodzice wychodzili z założenia, iż nawet liczne bariery architektoniczne nie mogą być przeszkodą w tzw. „normalnym” życiu.

Na Uniwersytecie Śląskim zdobyła tytuł doktora nauk humanistycznych z językoznawstwa UNIWERSYTET ŚLĄSKI 2014 – tytuł pracy: Śląsk jako pogranicze kulturowe – wpływ gwary na nauczanie i  uczenie się języka niemieckiego. Opiekun naukowy dr hab. prof. UŚ Jolanta Tambor.

Doktor Agnieszka Filipkowska to Ślązaczka, tłumaczka, podróżniczka, nauczycielka języka niemieckiego, poczytna blogerka, działaczka na rzecz osób z niepełnosprawnością.

Za realizację i przeprowadzanie od 5 lat swojego autorskiego projektu warsztatów „Sprawna szkoła” została uhonorowana tytułem Diana 2014 – kobieta roku Gliwic.

Jest laureatką w kategorii Lodołamacza Specjalnego 2015 oraz śląską Lady D 2015 w kategorii życie zawodowe. Mimo licznych barier logistycznych i architektonicznych kocha podróżować i zwiedzać – szczególnie stare zamki Bawarii. Ostatnio pochłania ją Azja – tam była trzykrotnie na kuracji komórkami macierzystymi. To tam jeździła na słoniu i tarzała się na ziemi z tygrysami.

Największą jej pasją od 6 lat jest Koka – jej pies asystujący. Bierze ją nie tylko na własnej dzielnicy ale również, gdy idzie w miasto. Jest od niej uzależniona zarówno emocjonalnie, jak i fizycznie. To ona stała się jej rękami, nogami i akumulatorem do działania.

Dej pozōr tyż:  Etnolog Oleksandr Vasiukov pisze doktorat o Ślązakach i Kaszubach

Wspólnie kreują każdy dzień i prowadzą stronę na www.facebook.com. W 2016 jej pojawiła się bajka edukacyjna jej autorstwa „O psie do zadań specjalnych”.

Aleksander Lubina

 

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autorōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza