Rzeka

Dzisiaj zapraszam Państwa do kojącej (taką przynajmniej żywię nadzieję) lektury kolejnego wiersza gorańskiego poety Sadika Idrizi (w oryginale i przekładzie). Tym razem będzie to odległa podróż meandrami gorańskich rzek, nieodzownego elementu tamtejszych górskich pejzaży. Przyjemności!

REKA

ot ka te zn’m nadignata
kradeš son
piljićam ot memlječet

ot ka te zn’m razlajena
ne ostavaš
noć i den da se izmiret

du sega ti som veruaf
i som činif
da zn’š
amanet da čuvaš

sega mi je sve jeno
noćeska možeš
da iljezeš ot korito

 

(Autor Sadik Idrizi Aljabak)

RZEKA

od kiedy pamiętam wyniosła
kradniesz sen
pisklakom z gniazda

od kiedy pamiętam swawolna
nie pozostawiasz
nocy ani dnia by doznały ukojenia

dotąd ci ufałem
udawałem
że potrafisz
tajemnego strzec

teraz mi wszystko jedno
dzisiejszej nocy możesz
wydostać się z koryta

 

(Przekład Natalia Długosz)

Na zdjęciu: Adžijina (Čaljska) reka, 07.05.2020.
(Foto: Zulfo Muška)

Kim są Goranie dowiecie się z artykułu: https://wachtyrz.eu/natalia-dlugosz-kim-sa-goranie/

SADIK IDRIZI ALJABAK, ur. 1954 w Kruszewie (Kosowska Gora). Ukończył studia z zakresu literatury jugosłowiańskiej i języka serbskochorwackiego w Skopju, obronił doktorat na Uniwersytecie w Nowym Pazarze. Od 2003 roku jest związany z Uniwersytetem Prizreńskim, na którym w latach 2014-2018 sprawował funkcję prorektora. Był posłem w Zgromadzeniu Kosowa, a w latach 2004-2007 pełnił obowiązki Ministra Zdrowia we władzach Kosowa. Jest autorem ponad 30 prac z zakresu języka, literatury, folkloru i kultury, w których szczególne miejsce zajmuje lokalna, gorańska tematyka. Oprócz tego wydał tomiki poezji: Muhadžirluk (1997), Nepogodni išareti (2002), Drugo ime sna (2012), Antologija poezije Gore (2018), Gumno (2020), Rüyanin Öteki Adi (2020).

 

prof. UAM dr hab. Natalia Długosz – ur. 1978 r. w Grodzisku Wlkp. Z przekonania językoznawczyni, z zamiłowania slawistka, a zwłaszcza bułgarystka. Pracuję w Instytucie Filologii Słowiańskiej UAM w Poznaniu. Turystycznie pociągają mnie zwłaszcza regiony pogranicza. Prywatnie uwielbiam spotkania z ludźmi o podobnej wrażliwości, nade wszystko jednak cenię towarzystwo swoich dzieci oraz męża Piotra.

Dej pozōr tyż:  Okiem kruka

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza