Moc kultury #16: Gnój

Aleksander Lubina
Moc kultury

 Gnój

 Wojciech Kuczok pisarz, publicysta, i krytyk filmowy, urodził się  18 października 1972 w Chorzowie. Dorastał na Górnym Śląsku, studiował na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Publikował w prasie kulturalnej i literackiej (m.in. „Rzeczpospolita Plus Minus”, „Gazeta Wyborcza – Wysokie Obcasy”,  „ Newsweek”,  „ResPublikaNowa”, „Kresy”, „NaGłos”, „Playboy”, teksty o kinie w „Tygodniku Powszechnym” i miesięczniku „Kino”. W latach 2004–2005 felietonista sportowy dziennika „Rzeczpospolita”, 2012–2013 felietonista „Przeglądu Sportowego”  , od 2014 stały felietonista działu sportowego  „Gazety wyborczej”.

Jego pierwsza powieść Gnój  z 2003  opisuje historię górnośląskiej rodziny z lat 70. i 80. Za książkę otrzymał Paszport Polityki w 2003 roku i nagrodę Nike w 2004 roku. Następnie napisał scenariusz do filmu „Pręgi” Magdaleny Piekorz, który w 2004 roku otrzymał główną nagrodę Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Książkę  przetłumaczono na piętnaście języków. Jego druga powieść Senność i film o tym samym tytule ukazały się w 2008 roku.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

W swoich tekstach Kuczok nie tylko bez ogródek tematy rodziny i kościoła, ale także wielokrotnie podejmuje temat stygmatyzujący  – homoseksualizm.

Gnój opowiada o dramatycznych zwrotach akcji w niemieckiej i polskiej historii XX wieku, których przemoc trwa nadal w życiu rodziny K. Dom rodziny K. przetrwał okupację niemiecką i oszczędzono mu bomb, ale po zakończeniu wojny trzeba go dzielić z parą proletariacką. „Stary K.”, artysta nieudany, widzi siebie w środowisku górników, w brudzie, smrodzie i zaniedbaniu, pozbawiony szans życiowych i złości się na syna, „gnoja. Tą „antybiografią”, czarną wersją powieści edukacyjnej. Gnój  zalicza się do kanonu współczesnej literatury polskiej.

Dej pozōr tyż:  Wolność - kocham, ale nie rozumiem

Pisarz jest grotołazem.  Dokonał kilku odkryć, m.in. Jaskini Dującej oraz Jaskini Twardej. W 2013 wraz z Rafałem Klimarą, Markiem Pawełczykiem i Jarosławem Surmaczem otrzymał wyróżnienie nagrodą Kolosa za rok 2012. „za odkrycie i eksplorację Jaskinie Niedźwiedziej Górnej i Jaskini Hardej.

W 2013 poślubił  Agatę Passent, z którą ma syna. Ma także dwójkę dzieci z poprzednich związków.

Twórczość

  • Opowieści samowite (tom poezji), 1996.
  • Larmo (arkusz poezji) 1998.
  • Opowieści słychane (zbiór opowiadań nominowany do Nagrody Literackiej NIKE[8] i nagrodzony przez Polskie Towarzystwo Wydawców Książek w roku 2000), 1999.
  • Szkieleciarki (zbiór opowiadań), 2002.
  • Gnój (powieść), 2003, wyd. 2 – 2004, wyd. 3 – 2008, wyd. 4 – 2013 (Paszport Polityki 2003, Nagroda Literacka „Nike” 2004[1], Nagroda NIKE Czytelników 2004).
  • Widmokrąg (zbiór opowiadań), 2004.
  • Opowieści przebrane (wybór opowiadań), 2005.
  • To piekielne kino (zbiór esejów), 2006.
  • Senność (powieść), 2008.
  • Moje projekcje (zbiór felietonów i esejów), 2009.
  • Spiski. Przygody tatrzańskie (powieść), 2010.
  • Poza światłem (zbiór szkiców podróżniczych), 2012.
  • Obscenariusz (zbiór opowiadań), 2013.
  • Proszę mnie nie budzić (tomik snów), 2016.
  • Czarna (powieść), 2017.
  • Rozmemuary (dziennik), 2019.  (wiki)

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Aleksander Lubina

Górnoślązak/Oberschlesier, germanista, andragog, tłumacz przysięgły; edukator MEN, ekspert MEN, egzaminator MEN, doradca i konsultant oraz dyrektor w państwowych, samorządowych i prywatnych placówkach oświatowych; pracował w szkołach wyższych, średnich, w gimnazjach i w szkołach podstawowych. Współzałożyciel KTG Karasol.

Śledź autora:

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza