Mirosław Syniawa: Idōm dni zimne

IDŌM DNI ZIMNE

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Idōm dni zimne w rubych kacabajach,
kożdy bzik ciepła zdŏ sie hned czymś cynnym.
Piyrsi weg pujdōm ci, co stojōm z kraja,
jak jyn zaszczekŏ ziōmb śmierciōm brzymiynny.

Plōntōm i plōntōm, choćby pofyrtany,
co żech uplōntoł, niyrŏz cołke sprujã.
I żŏl mi kożdyj chwile zmarnowanyj,
dyć wiym, że jeszcze niyjednã zmarnujã.

Czas mie ôsłabiŏ, rozgniŏtŏ i łōmie,
życie sie kurczy, choćby ftoś pod presã
je wcis, a tela ôstanie jyn pō mie
wiela ze ćmŏka na światło wyniesã.

Po przodkach wierzã ôstało mi w zwyku
swōj strach przemŏgać, słazić w głōmb, fedrować –
schody, co wiedōm w czŏrny ćmŏk, żech wykuł,
a mojōm grubōm moja włosnŏ gowa.

Dŏwno wybrane już płytke pokłady,
terŏz trza bydzie i te głymbsze ruszyć,
kaj se bez światła musi człek dać rady,
bo światło niesie jyn ze sobōm w duszy.

W ćmŏku sie kryjōm ôd myśli korzynie,
choć ich niy widzisz, wiysz, że sōm po blisku –
tam kożdŏ boleść, przeczucie, spōmniynie
tyrczōm zmotlane w jednym kłymbowisku.

Fedrōng je niykej niywert kudeł fōnta,
bo te korzynie sōm tam tak dicht zbite,
że jyn pō nitce idzie cojś wyplōntać
i dobrze jak mŏsz aby pŏrã nitek.

Za ôknym gałyńź sie na wietrze chwieje –
trza wartko z nitek przismyczōnych z gruby
uplōntać taki wiersz, co nŏs ôgrzeje,
jak przijdōm już dni w kacabajach rubych.

Mirosław Syniawa – urodzony 1958 w Chorzowie, tłumacz poezji światowej na język śląski (m.in. wierszy zebranych w tomie “Dante i inksi”), autor poezji po śląsku (m.in. “Cebulowŏ Ksiynga Umartych“) oraz prozy pisanej w języku polskim (“Nunquam Otiosus”), współautor “Gōrnoślōnskygo ślabikŏrza”.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza