Z ôstatnij chwile: Na autobanie

Za szofera jeżdża ôd niydowna, ale fest rada. Sam po drōgach jeżech durś za piyrszo, bo wszyjscy inksi jadōm za mnōm. Bez to dobrze widza przed siã. A jak yno tym inkszym sie zmierznie, to jadōm ze szwōngym i titaniym, coby za chwila na mie poczekać na skrziżowaniu.

Niy roz tyż kogo karna, na tyn przikłod moigo chopa. Tyn już sie niy trzimie czego yno, coby sie zaś niy klupnyć w gowa na kierym ôkryncie. Już ni mo tyż strachu, że zachocza jaki borsztajn abo przikopa abo stana na skrziżowaniu i byda ôdpolać auto szōsty roz. Mo trwani jak kieryś roz mi klaruje, że jak nic niy widza, to dobrze sie je te blyndy rozświycić.

Karna tyż teściowo i doprowdy niy wiym czamu wala taki abfale, że pyrskōm po szybie a mōm cyknyć migacz. Abo skyrż jeji huta niy widza, ze jedzie gynau w nos inksze auto na skrziżowaniu. Ôna na te szczynście nimo strachu jak moj chop i rada sy mnōm jedzie.

Jak roz w drodze nazod ze Bełku. Tela razy sie w gowie godałach na rōndzie w prawo, coby jeszcze do Czerwōnki zajechać. No i pojechałach w prawo yno niy na tym rōndzie! Hercklekotōw eh dostała jak uwidziałach tabulka kaj stoło Autobana! No i musiałach sie rozfechtować i niy wiym jak to sie stało, alech jechała do Żorōw zamias do dōm, ô czym zdōnżył mi pedzieć mōj chop, jakech miała jeszcze jedna kryska bateryjki we telefōnie i wartko mu klarowałach co widza wele sia. Kozoł mi jechać nazod jak bydzie szło. Szło we Żorach…

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Dej pozōr tyż:  Okiem kruka

I durś mi sie tak trefi, co tyż mōm ôstanio krapla we baku.
Roz, rychtyk bez przipadek, znodłach sie na autobanie zaś z jednōm kryskōm i tym proznym bakym we Gliwicach. Policjo darła za mnōm, toż aż tak fest eh sie niy boła. Mōj chop zaś mie z tego wykludził. Mieli my czas, że ôdbiyroł telefōn i pytoł: “duszko, co terozki widzisz?”

Mōm taki knif, jak jada, a niy wiym jak trefić, to jak je zaś te same skrziżowani abo rōndo, to jada w inkszo strōna niż piyrwyj, aż na ôstatku trefia. Ale skyrż tego coby trocha prziszporować na paliwie i trefić zaroz, to mōm już terozki nawigacjo!
Ta dopiyro mi robi miszōng, sztyjc godo: Nazod!

Agnyszka Ôciypkowo

Agnieszka Snopek – Dziołcha z Leszczyn, ze Ślōnska. Rechtōrka, artystka, mamulka trojki bajtli. Baba swoigo chopa. Durch we szwōngu a dycki w gangu i na ôstatni driker. Godo, a ôstatnio i szkryflo.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza