Świętochłowicka podróż w przeszłość z trupem w tle

Chapeau bas. Czopki z gowy. Autorce należy się bōnkawa i szpajza. I kołocz. Sprawa Salzmanna. Trup, którego nie było to książka niewielkich rozmiarów, ale o przebogatej treści. Autorka, Monika Kassner, w swojej opowieści zabiera nas do Świętochłowic, których już nie ma, do budynków, miejsc i ulic, których świetność bezpowrotnie minęła. To miasto jest nie tylko tłem, ale równorzędnym bohaterem kryminalnej sprawy, którą bada lipiński radca prawny.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Adolf Jendrysek nie wierzy, że właściciel restauracji U Mally’ego – Georg Salzmann – popełnił samobójstwo z powodu długów. Postanawia sam zbadać sprawę. Tu rozpoczyna się akcja, której nie powstydziłby się najlepszy kryminał. Akcja wciąga jak szlōm abo ciaplyta, toczy sie wartko jak woda we Rawie. Postacie są wyraziste, wielowymiarowe, doskonale opisane, język żywy, nic się nie ciągnie ani nie nuży. Miasto jest cudownie odmalowane, plastyczne, opisane pięknym, niewydumanym językiem. I ta piyknŏ ślōnskŏ gŏdka. Poszłabych na klachy do żony Jendryska, poôsprawiałabych z jego cerōm. Z tymi bohaterami ciężko się rozstać.

Mam nadzieję na kolejne części. Piękna jest taka sentymentalna podróż wstecz. Szkoda tylko, że niektórych miejsc już nie ma, zniknęły bezpowrotnie…Pozostaje tylko przeczytanie tej książki i niedzielny szpacyr śladami Jendryska. Zaprowadzi on nas w miejsca bliskie i te trochę dalsze….ale o tym sza…Nie będę za dużo zdradzać, niech każdy tę historię pozna sam. Pyrsk.

Sylwia Wilk

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza