Stanisław Neblik: Zgoda 1945

2020.01.10

Zgoda 1945

Rok, co prziszło „wyzwolyni”
Na ruskich tankach, bagnetach,
I władza na ślōnskij ziymi,
Choć „nasza”, to jakoś niy ta,

Na kero my sam czakali,
Bo w nas widziała durch wroga,
Tōż wojna trwała sam dalij,
A nas kludziyła „na Zgoda”.

Minyły już telki lata,
Dyć w sercach dalij je blizna,
Do dzisiej niy znōmy „kata”,
Bo żodyn niy chce sie prziznać.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Tōż, jako mōmy wyboczyć,
We zgodzie żyć a pokoju,
Kej płaczki lecōm sztyjc z ôczy,
A blizny sie tyż niy gojōm.

Kej „zgoda” – „zgoda” mo znaczyć,
„Wyboczcie” brakuje słowa.
Na krziwdzie ôjcōw naszych
Ciynżko je zgoda budować.

(opracowanie graficzne: Wojtek Orlinski)

Stasiek Neblik, ps.”Fojerman” – Ślōnzok, fojermōn na pynzyji, autor ksiōnżki ”Do rymu po naszymu, abo ślōnski miszmasz” a autor „Dykcjōnorza Godki Ślōnskij”, człōnek DURŚ.

Dej pozōr tyż:  Marcin Musiał: Czy Ślązacy to czarodzieje słowa?

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza