Odeszła dama śląskiego regionalizmu. Łucja Staniczek nie żyje

Śląsk żegna Łucję Staniczek, jedną z najważniejszych śląskich regionalistek, zaangażowaną w wiele projektów na rzecz zachowania kultury Górnego Śląska. Osobę o rzadkiej kulturze osobistej, ideowości i pracowitości.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Pożegnania płyną z różnych stron górnośląskiego świata. Prof. Zbigniew Kadłubek we wspomnieniu napisał, że „dobrodziejstw Łucji Staniczek nikt nie wyliczy, bo nie ma tylu języków. (…) Kochała świat, chrześcijaństwo, Śląsk i Polskę – nie w wielkich ideach, lecz w najmniejszych relacjach ludzi z ludźmi”. Henryk Mercik podkreślał zaś jej pracowitość i wiedzę a także koncyliacyjność: „wiele udało nam się zrobić, mimo że nasze poglądy dotyczące Górnego Śląska czasami różniły się.

Łucja Staniczek urodziła się 31 sierpnia 1947 roku w Tychach. Z tym miastem związana była przez całe swoje życie. Stąd były Jej korzenie i tu był Jej dom, w którym razem z mężem wychowała czworo dzieci i opiekowała się wnukami. Przez kilkadziesiąt lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego. Jej praca doktorska pt. “Herosi i chachary: portret Górnoślązaka w literaturze i publicystyce dwudziestolecia międzywojennego” wpisała się jako bardzo ważna pozycja w poznawaniu historii i tradycji Górnego Śląska. W roku 2013 uhonorowana została Nagrodą im. Wojciecha Korfantego.

Od początku lat 90. ubiegłego wieku działała aktywnie w Związku Górnośląskim. Była długoletnim prezesem Bractwa Oświatowego Związku Górnośląskiego, a od 17 marca 2014 roku wiceprezesem Zarządu Głównego ZG.

Była inicjatorką i realizatorką niezliczonej ilości przedsięwzięć Związku Górnośląskiego, zwłaszcza w dziedzinie edukacji regionalnej oraz promocji Górnego Śląska i Górnoślązaków. Wśród najważniejszych Jej działań należy wymienić Olimpiadę Wiedzy o Górnym Śląsku, Śląski Turniej Debat Oksfordzkich, Ogólnopolski Konkurs Krasomówczy im. Wojciecha Korfantego, wystawę “Silesius”, wystawę poświęconą Henrykowi Sławikowi, Forum Nauczycieli Regionalistów, a w ostatnich latach także Regionalny Przegląd Pieśni “Śląskie Śpiewanie” i miesięcznik “Górnoślązak”.

Dr Łucja Staniczek była oddana Śląskowi i jego sprawom. Działała z wielką energią, którą zarażała współpracowników. Posiadała niezwykłą umiejętność zjednywania sobie ludzi dla podejmowanych inicjatyw. Była przy tym osobą skromną, zasadniczą, uczynną, wyrozumiałą dla innych. W różny sposób pomogła bardzo wielu ludziom, zwłaszcza młodym.

– Łączymy się w bólu z rodziną Pani Łucji, która dla nas – członków Związku Górnośląskiego – także była kimś bliskim i niezwykle szanowanym. Łucja nie umarła, a tylko przeszła do lepszego świata. Umarł kawałek naszego Śląska – mówi prezes Związku Górnośląskiego Grzegorz Franki.

 

Fot. Facebook/zwiazekgornoslaski

Mat. Związek Górnośląski

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Marcin Musiał

Marcin Musiał (ur. 1988) – humanista zaangażowany, Ślązak, literaturoznawca, bloger “tylko burak nie czyta”, autor projektu ustawy o śląskim języku regionalnym i dwóch samorządowych programów dla śląskiej kultury. Współautor (razem z Moniką Rosą) książki "Kiedy umrze ślōnsko gŏdka". Na portalu Wachtyrz.eu pisze o swoich pasjach – Śląsku, literaturze, polityce i piłce nożnej. Pochodzi z Żor, mieszka w Katowicach.

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza