Największa bitwa Ślōnska XIX wieku z najmniejszym muzeum

Bitwa nad Kaczawą (PL) // Schlacht an der Katzbach (DE)

(PL): Moim pierwszym miejscem, na które chciałby zwrócić Ślōnzokōm uwagę to miejsce bitwy nad Kaczawą wraz z chyba najmniejszym wolnostojącym muzeum na ślōnskich ziemiach.

W tej największej bitwie na Ślōnsku w XIX w. uczestniczyło ok. 220 000 żołnierzy, dla porównania w Bitwie pod Racławicami, która prezentowana jest we Wrocławiu od lat 60-tych brało udział raptem 7000 żołnierzy.

W sierpniu 1813 r. Napoleon wycofując się w okolice Drezna zostawił na Ślōnsku część swojej armii pod dowództwem marszałka Étienne Macdonald’a celem ścigania armii ślōnskiej pod dowództwem  Blüchera, żeby nie dopuścić do jej połączenia  z Armią Czeską pod dowództwem Schwarzenberga.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Bitwa zakończyła się klęską Francuzów, którzy straciwszy ponad 15000 żołnierzy zostali zmuszeni do odwrotu w okolice Bolesławca. Po odwrocie Napoleona z Rosji to była to pierwsza dotkliwa porażka jego wojsk, która zasygnalizowała początek jego końca dopełniony w bitwach pod Lipskiem czy końcowej pod Waterloo…

Muzeum poświęcone tej bitwie znajduje się we wsi Dunino pod Legnicą i muszę stwierdzić, że największym wyzwaniem jest dotarcie do tej wsi bez uszkodzenia samochodu… Sympatyków historii Ślōnska pragnę także poinformować, że zwiedzanie muzeum jest możliwe jedynie ze wcześniejszym telefonicznym umówieniem. Bardziej interesujący jest okoliczny teren Dunina i jeszcze paru innych wiosek, w których stoją obeliski na temat tej bitwy. Dlatego chyba najlepszą alternatywą do zwiedzania tego terenu jest wycieczka rowerowa, podczas której można objechać cały obszar bitewny.

Dej pozōr tyż:  Eichendorff i szara dama

Sympatykom Blüchera polecam oczywiście zwiedzanie jego posiadłości w Krobielowicach. Sympatyków drugiej opcji chciałbym poinformować, że najbliższy McDonald znajduje się w Legnicy 🙂

(DE): Der erste Ort, auf den ich die Aufmerksamkeit der Schlesier lenken möchte, ist der Ort der Schlacht an der Katzbach, mit dem wahrscheinlich kleinsten freistehenden Museum auf schlesischem Boden.

An dieser größten Schlacht in Schlesien im 19. Jahrhundert waren rund 220 000 Soldaten beteiligt; im Vergleich dazu waren an der Schlacht von Racławice, die seit den 1960er Jahren in Breslau zu sehen ist, nur 7 000 Soldaten beteiligt.

Im August 1813. Im August 1813 ließ Napoleon, der sich in die Gegend von Dresden zurückzog, einen Teil seiner Armee unter Marschall Étienne Macdonald in Schlesien zurück, um die schlesische Armee unter Blücher zu verfolgen und deren Zusammenschluss mit der tschechischen Armee unter Schwarzenberg zu verhindern.

Die Schlacht endete mit einer Niederlage für die Franzosen, die mehr als 15.000 Mann verloren und sich in die Gegend von Bunzlau zurückziehen mussten. Nach Napoleons Rückzug aus Russland war dies die erste schwere Niederlage seiner Truppen, die den Anfang seines Endes einläutete, zusammen mit den Schlachten von Leipzig oder der letzten bei Waterloo.

Das Museum, das dieser Schlacht gewidmet ist, befindet sich in dem Dorf Dohnau (Dunino) in der Nähe von Liegnitz (Legnica), und ich muss sagen, dass die größte Herausforderung darin besteht, dieses Dorf zu erreichen, ohne sein Auto zu beschädigen… Ich möchte auch die Sympathisanten der schlesischen Geschichte darauf hinweisen, dass ein Besuch des Museums nur nach vorheriger telefonischer Anmeldung möglich ist. Interessanter ist die Umgebung von Dohnau und einigen anderen Dörfern, wo Obelisken über diese Schlacht stehen. Daher ist die wahrscheinlich beste Alternative zur Erkundung des Gebiets eine Fahrradtour, bei der Sie das gesamte Schlachtgebiet umrunden können.

Dej pozōr tyż:  Segiecka historia w stu słowach

Für Blücher-Sympathisanten empfehle ich natürlich den Besuch seines Anwesens in Krieblowitz (Krobielowice). Den Befürwortern der zweiten Option möchte ich mitteilen, dass sich der nächste McDonald’s in Liegnitz befindet 🙂

****

„Ślōnsko geszichta – nieznano, niezapisano, zapōmniano” – prolog

 

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Bern(h)ard Skiba, ur. w Bytomiu rocznik 1967. Z wykształcenia Ekonom oraz Technik Mechanik Górnictwa podziemnego. Właściciel firmy konsultingowej. Były członek zarządu Fundacji „Krzyżowa”. W prasie polskiej znany jako krytyk sposobu wdrożenia tzw. „nowej ustawy śmieciowej” od roku 2012.

Śledź autora:

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autorōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza