Jarek Gross: * * * (Mōj kraj, kej moja tesnota…)

1. Mōj kraj, kej moja tesnota,
Do placu ze grōntym flyca,
Ze wielgōm hołdōm
A trōmym kōminōw.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

2. Hań dychym je sztaub,
Robota ciōngłym przeznŏczyniym,
Niyurzeczynie prawōm religijōm,
Co eszcze nacyjŏ pożywŏ.

3. Aniōł rozprŏwiŏ z adlerym,
Planetujōm z żywotōw ciachanych,
Spode ziymia wylyzł czowiek,
Niy zasuło ônego dzisiŏj.

4. Yno syrcym farb sznupōm,
Coby tyn ôśmiōł sie barzyj,
Kej pōn, niy zaś czelŏdzin,
Tukej jedziny nasz świŏt.

 

Dykcjōnŏrz dlŏ słōwek użytych bez autora:
adler – orzeł
co – że
czelŏdzin – służący
dych – oddech
farba – kolor
flyc – pokład węgla
jedziny – jedyny
niyurzeczynie – niewiara
ôśmiŏć sie – uśmiechnąć się
planetować – wróżyć
pożywać – żyć
prawy – prawdziwy
sztaub – miał węglowy
trōm – pień
zasuć – zasypać

Jaro Gross. Je rodym ze Brocłŏwia, pōmiyszkiwŏ we Wielgij Brytaniji, zajmuje sie fotografijōm a przekłŏdami.

Jarek Gross. Pochodzi  Wrocławia, mieszka w Wielkiej Brytanii, zajmuje się tłumaczeniami i fotografiką.

 

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza