Helena Bryś o drugim, czwartym i ósmym Zeszycie Eichendorffa

W drugim numerze Zeszytów Eichendorffa / Eichendorff-Hefte z roku 2003 Margarethe Korzeniewicz dokładnie opisuje Zycie Eichemdorffa od jego najmłodszych lat. Możemy poznać jego pasje i wiersze, w których wyraża swoje uczucia przebywając w okolicach Raciborza, we Wrocławiu, a następnie w Halle/Saale.

Profesor Rostropowicz informuje nas, jak to Hans Niekrawietz – poeta, pisarz i opolanin pięknie opisuje krajobrazy nadodrzańskie i ciężką dolę górnośląskich robotników.

W artykule Renaty Schumann przenosimy się do wieku XIII, do okresu rozwoju Śląska dzięki zakładaniu klasztorów i bogatemu osadnictwu korzystnym dla   wielonarodowości, i wielości kultur narodowych. Władczynią  była wtedy Viola, księżna opolsko-raciborska, osoba bardzo utalentowana.

Życiorysy  książąt pszczyńskich, a także to, że to właśnie oni przejęli złoża węgla kamiennego na Górnym Śląsku oraz o hrabim Erdmannie, panu ziemi pszczyńskiej, który otworzył szkołę dla dzieci swoich poddanych ciekawie pisze Wiesława Korzeniowska.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Do roku 1945 wraca Ingeborg hrabina von Pfeil. Wypędzona wraz z matką ze wsi Krzyżowice koło Brzegu, po raz pierwszy wraca po 33 latach, a  w roku 1992 zostaje Konsulem RFN w Opolu. Dokładnie w tym roku obchodzono 560 rocznicę śmierci Franciszka z Krzyżowic, wybitnego uczonego, rektora Uniwersytetu Krakowskiego, promotora i mecenasa wielu Ślązaków studiujących w Krakowie. Warto przeczytać i zapoznać się z kolejnymi wybitnych ludzi pochodzących ze Śląska.

Na deser mamy tu bardzo fajną baśń o ubogiej dziewczynie, którą krasnoludki nauczyły piec kołocz z posypką i w ten sposób przypodobać się bogatym teściom. Baśn tę można opowiadać dalej swoim wnukom z wieku XXI.

Dej pozōr tyż:  Christian Michna nowy członkiem KTG

 

W czwartym numerze Zeszytów Eichendorffa / Eichendorff-Hefte z roku 2003 Margarethe Korzeniewicz  pisze znów o Josephie i Wilhelmie Eichendorffach, o ich pobycie na studiach w Heidelbergu i o pierwszych opublikowanych młodzieńczych utworach Josepha, o nagłym wyjeździe do Paryża i o ślubie Josepha w 1815 roku.

Paweł Newerla omawia postawę Josepha von  Eichendroffa wobec śmierci. Przeżywając odejście rodzeństwa i córki sięga myślą do własnej śmierci i wydaje cykl wierszy żałobnych – rodzaj poetyckich trenów, by ból po stracie ukoić  strofami utworów.

Herbert Kirstein przybliża nam postać Ernsta Zwirnera, wybitnego architekta  pochodzącego z Jacobswalde (Kotlarni k. Gliwic), budowniczego zamków, kościołów, mostów. Do jego najważniejszych dokonań zaliczam pieczę nad budową katedry w Kolonii i jego niewzruszone dwudziestoletnie starania,  aby katedra pozostała budowlą gotycką bez cech renesansowych lub barokowych.  Zwirner podczas prac  architekta i kierownika budowy katedry kolońskiej do roku 1861 poznał Josepha Eichendorffa jako urzędnika pruskiego.

Petr Maj przybliża felietony Marii Stony, niemieckiej autorki żyjącej na swoim zamku Strebowicach koło Ostrawy. Stona często zajmowała się krytycznie sprawami współczesnych jej  kobiet.

Michał Smolorz pisze o wielokulturowości Górnego Śląska. Śląsk wyrósł na pograniczu trzech  kultur polskiej, czesko-morawskiej i niemieckiej.

 

W ósmym  numerze Zeszytów Eichendorffa / Eichendorff-Hefte z roku 2004 dzięki Margarethe Korzeniewicz  możemy sobie przypomnieć o braciach Josephie i Wilhelmie Eichendorffach, o ich razem spędzonych latach młodzieńczych.

Natomiast po studiach bracia oddalili się od siebie.

Joseph w swojej twórczości pisze o więzach z rodzoną, szczególnie z bratem, a także o przywiązaniu do stron ojczystych i do piękna ich przyrody.

Dej pozōr tyż:  Zeszyty Eichendorffa - Eichendorff Hefte – 9

W Raciborzu stoi pomnik Eichendorffa w podziękowaniu za jego patriotyzm i twórczość literacką, która stała się pomostem między Górnym Śląskiem a innymi narodami nie tylko europejskimi.

Natomiast w artykule „Antyki” Ruth Storm opisuje historię szlifierni szkła Franza Gottsteina u podnóża Gór Izerskich i o tym, jak po latach udaje mu się w Monachium odkupić w sklepie z antykami swoją szklana miniaturę „Pięknej Madonny Wrocławskiej:, którą przed wypędzeniem zamurował na strychu. W tej figurze żyła nieprzemijająca ojczyzna.

Helmut Neubach pisze o utworzeniu w roku 1972 diecezji opolskiej. W zeszycie przeczytamy także o odrodzonym Górnym Śląsku, jego tradycji, kulturze, technice, sztuce, muzyce i wspaniałej literaturze.

Helena Bryś – Górnoślązaczka wychowana na gospodarstwie. Mieszkająca na wsi żona, matka, babcia.

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Górnoślązak/Oberschlesier, germanista, andragog, tłumacz przysięgły; edukator MEN, ekspert MEN, egzaminator MEN, doradca i konsultant oraz dyrektor w państwowych, samorządowych i prywatnych placówkach oświatowych; pracował w szkołach wyższych, średnich, w gimnazjach i w szkołach podstawowych. Współzałożyciel KTG Karasol.

Śledź autora:

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autorōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza