Görlitz / Gyrlitz-Zgōrzylec / Zgorzelec

Spinam dolną granicę. Przekraczam na nogach niczym pielgrzym odbywający swój rytuał chcący odnowić coś, ożywić. Nie dzielącą, lecz łączącą właściwość tej istniejącej granicy. Dolna klamra, agrafka, brożka uroczystego stroju ziemi pogranicza. Tu w Zgorzelcu ciekawość ma posiada swe chwile, które wprawdzie jedynie przejazdem, to wypełnione zadowoleniem, refleksją i wizjami, które na celu mają zbliżenie tego, co różne i odmienne, lecz nie do końca sobie obce.

Zwaśnienie w historii odegrało dużą rolę, lecz nie dominuje w perspektywie przyszłości, którą kreślę piórem siedząc w kawiarni Rustica na prawym brzegu Nysy Łużyckiej. Niebawem ma podróż rusza dalej, by odsłonić mym mentalnym okiem potencjał europejskiego zjednoczenia w Centralnej Europie z jego różnymi zabarwieniami kulturowymi.

Ze Zgorzelca nach Görlitz koleją, która przemierza Dolny Śląsk, dotarłem do dworca miasta, które na granicy leży. Typowość zachodniopolskiego miasta zauważalna, stąd świadomość bliskości drugiego kraju miała swe wyzwanie, gdyż gdziekolwiek indziej mogłoby też się znajdować w tej części Polski. Dotarłszy do rzeki zauważalne nowe oblicze europejskiego wpływu w Polsce, świetność dawna w nowej formie zauważalna i za pomocą fali sympatii odczuwalna.  

Przerwa na kawę, by objąć wzrokiem i myślą siłę tej przeciętnie dużej rzeki. W stronę nowych zabudowań, które tworem architektów, współczesnym nawiązaniem do przeszłego mitu. Wkraczając na most odkrywam własną dwoistość, ftorŏ sam zadōmowiōnŏ choby w heimacie. Sam ech bōł nikaj, czyli do inkszych nikaj, a do mie wszandzie tam kajbych chciŏ być i czuć se richtich choby w dōma. Sam ślypia se patrzōm, jedyn na drugygo, choby chciejli wybadać fto je kim i po jakymu umiy gŏdać. „Sam ech tera je i to blank sobōm.” Napisoł ech po polsku pod zdjynciym rzyki do polskich freundōw bez handik. Dann setzte ich meine Beine in Bewegung richtung Altstadt, welche mit ihrer alten restaurierten Architektur mein Auge in Versuchung bringen wollte, um mich nicht weiterziehen zu lassen, gäbe es da nicht den Zug zu erwischen.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Mit dem Gepäck auf dem Rücken und Taschen unter den Armen durchquerte ich seicht die Karten der Orte und Erinnerungen an die erste bewusste Begegnung mit dieser Stadt während der Studienfahrt als junger Student. Den Bahnhof erreicht ersah ich eine an der Wand des Bahnhofgebäudes aufgemalte Karte Schlesiens, die auch meine Heimatgefilde aufzeigte. Als Überraschung ich dies aufnahm und stieg in den Zug richtung Dresden ein, um die Weiterfahrt nach Lviv fortzusetzen.

Swą osobą mŏ czowiyk das in seiner Macht stehende Gute zu vollbringen.

Dlatego też wyruszyłem w drogę, ftorŏ mie kludzi bez land, ftory mie już znany, doch nie völlig mit Sinnen wahrgenommen, um dies zu vertiefen.

Jestem igłą, ftorŏ nawlyczōnŏ niciōm eindrikōw, näht die Narben des Vergangenen.

 

Dla nowej przyszłości,

dō nŏs wszyskich

für neue Möglichkeiten sich anbietet.

 

Dej pozōr tyż:  Kryjōm Lejōm

 

Bild von Candid_Shots auf Pixabay

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Ôstŏw ôdpowiydź

Twoja adresa email niy bydzie ôpublikowanŏ. Wymŏgane pola sōm ôznŏczōne *

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autorōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza