Fojerman: Bojka ô tym, jak zdechły Zeflik zrobiōł śmiertka za błozna.

Bōł roz jedyn Zeflik, a bōł ôn już doś stary a zaczōn jakoś polygować we łōżku, tōż wybrała sie pō niego ta z tōm kosōm. Dyć przeca niy chciała sie dać znać, gdo ôna je, tōż kosa ôprzyła na dworze przed laubōm, a wlazła rajn do pojstrzodka. Miała yno ze sobōm taki bojtlik, a tam we pojstrzodku jakiś ôwoc, co nazbiyrała po drōdze, a tyż jakiś sztwierciok, co kupiyła we sklepie. Przeca niy pasuje iś ze prōznōm rynkōm ku chorymu. Baba ôd Zeflika zrobiyła po bōnkawie, prziniōsła kōnsek zisty. Przaca ôna tyż niy znała tej baby a niy wiedziała, co za jedna ôna je, z jakigo ZUS-a, abo inkszego NFZ-a? Trocha popiyli, pogodali, a śmiertka uznała, że prziszoł już tyn czas, tōż pyto sie Zeflika:

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

– Jako sie to czujecie?

A tyn ji pado:

– Wiycie, już tak ze dwa miesiōnce je żech zdechły.

Śmiertka aże haltło, dyć niy dała nic po sia znać, yno jeszcze chwila posiedziała a ciōngła do sia nazod. Była fest zło na sia, że prziszła za niyskoro po tego Zeflika, a jakoś kōnkuryncyjo już sam była przed niōm, tōż zaś niypotrzebnie straciyła tela czasu a drōgi.

A Zeflik potym zaś jakoś pōmału prziszoł do sia, możno tyn sztwierciok mu pōmōg, a żōł jeszcze dłōgo. Dyć na kōniec zaczło mu sie to zdać za dłōgo, aż mu sie już zaczło mierznyć na tym świecie, tōż zaczōn rzykać do Pōnbōczka, coby se go już tyż wziōn z tego świata. Dyć Pōnbōczek mioł stoć we papiōrach, że Zeflik downo niy żyje, kej mu tak tam ta śmiertka napisała. Cōż kej Zeflik prosiōł a prosiōł, tōż Pōnbōczkowi to niy dało pokōj, a posłoł świyntego Pietra, coby ôbadoł, jako to rychtyk je z tym Zeflikym. Tōż dziepiyro wtedy ôpedziół chłop Pietrowi, jako to było z tōm śmiertkōm, jak prziszła pō niego, a ôn praje bōł taki zdechły.

Dyć ôd tego czasu śmiertka już żodnymu niy wierzi, a czako tak dłōgo, aż duszyczka sie zebiere a idzie z niōm curik.

 

2019.01.29 

Stasiek Neblik, ps.”Fojerman” – Ślōnzok, fojermōn na pynzyji, autor ksiōnżki ”Do rymu po naszymu, abo ślōnski miszmasz” a autor „Dykcjōnorza Godki Ślōnskij”, człōnek DURŚ.

 

 

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza