Regina Sobik: Wilczo skōra

Przi starej szopie kajś wele lasa
pastyrze swoji bydło pasali
a że sie lynkali wilka złodzieja
bez noc calutko wachta trzimali

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Wilczysko sioło ôgromno twoga
zawziynte i złe jak nieszczyńś siedym
ôd rana siedzioło na czatach myślōnc
że mu sie trefi baran niejedyn

Kiedy wilczysku zmierzło czekani
na niebie jasno gwiozda blysknyła
chciała pokozać cołkimu światu
że tu Paniynka Syna zrodziła

Wtedy to Janioł stōmpioł na ziymia
ôbudzioł pastuszkōw co twardo spali
-Idzcie do szopy tam bajtel leży
na niego to wszyjscy downo czakali

Wilk zły i głodny idzie ich śladym
chocioż ciekawoś w pojstrzodku poli
ôbejrzy yno co bydzie dali
już ôn ci troszka poczakać woli

-Ci gupielocy poszli do bajtla
jak by to było jakiś panisko
ôstawić ôwce bez wachowanio
ni moga pojōńć choć mōndrech wilczysko

Pastyrzōm chyba na dekiel pizło
bajtlika w żołobie w zocności majōm
i wto to widzioł ni majōm wiela
choć biyda piszczy geszynki dajōm

Cha! doczekołech nareszcie poszli
widać że szczyńści mi dzisioj sprzijo
Zeflik zmochany usnōł na sianie
i jak zabito spi tyż Maryjo

Wloz wilk do szopy zymbiska szczyrzy
bydzie gościna jakich niewiela
tela maszkietōw downoch niy widzioł
w brzuchu mi burczy wszystko zeżera

Ôtworzoł paszcza już łapskiym siyngo
coż kej dziyciōntko sie ôbudziło
krōngłe wyglōndo na smaczny kōnsek
zjeś go grzych bydzie jak by niy było

Pōnbōczek tego mi niy ôdpuści
nareszcie sumiyni ruszyło wilka
pojōn, że bajtel radoś prziniesie
stykła mu na to malućko kwilka

Dziyciōntko wyciōngło rōnczki i pado:
-kamracie wilczku jo na cia czekōm
pōdź cie pochalōm przitula do sia
dycko pszoł byda to ci przirzekōm

Rozbeczoł sie wilk s wielki radości
dziyciōntko kamratym wto mu uwierzy
a ôn już poznoł już wiy i czuje
że to Zbawiciel w tym w żłobku leży

I pynkła twardo skōra a wilku
wyszoł s ni człowiek inszy i nowy
taki prawdziwy ze kwi i kości
i do pōmocy dycko gotowy

Regina Sobik

Społym budujymy nowo ślōnsko kultura. Je żeś z nami? Spōmōż Wachtyrza

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza