Kamraty a kamratki: Elisabeth, Emmanuel i Frances Borowsky

Elisabeth, Emmanuel i Frances poznałem, kiedy byli jeszcze dziećmi. Zawsze mi imponowali pracowitością i skromnością. Pochodzą z Górnego Śląska (ojciec z okolic Gliwic, matka z Bytomia), ale żyją w USA, chociaż tak naprawdę to obywatele świata.

Dalszŏ tajla artykułu niżyj

Elisabeth z powodzeniem brała udział w konkursie na amerykańską Miss Junior i stała w piłkarskiej bramce swej drużyny, a następnie w 2005 reprezentowała Stany Zjednoczone w Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim, gdzie otrzymała nagrodę za wyjątkowa interpretacje muzyki Chopina, koncertowała w Carnegie Hall and The Kennedy Center.

Do tej pory Emmanuel koncertował w 37 krajach w Ameryce Północnej, Europie, Azji i na Bliskim Wschodzie. W wolnych chwilach zajmuje się rodzinnym gospodarstwem, gdzie między innymi strzyże owce.

Frances wspaniale niczym w gobeliny wplata w swe kompozycje wspomnienia  norweskich fiordów, weneckich placów, paryskich czekoladek i dobrotliwych belgijskich krów. Ostatnio koncertowała na Litwie i Kubie z American Virtuosi, wykonała koncert na dwie wiolonczele Vivaldiego z Cecylią Barczyk i Aleksandryjską Orkiestrą Symfoniczną, a także Potrójny Koncert Beethovena z jej rodzeństwem i Orkiestrą Kameralną Gettysburga.

Ich matka, Cecylia Barczyk, jest światowej sławy wiolonczelistką i ich pierwszą nauczycielką. Ojciec od samego początku bardzo zachęcał do wspólnego tworzenia muzyki. Elizabeth i Emmanuel już jako dzieci układali historie muzyczne – taka zabawa. Frances grała proste melodie na domowych koncertach.

 

 

Razem zaczęli występować w przedstawieniach domowych dla rodziny i przyjaciół, a następnie w lokalnych szkołach. Ich pierwszy koncert Music from Around the World zagrali wspólnie w roku 1999 na Festiwalu Sztuki w Maryland.
W 2000 spotkali na Światowym Kongresie Wiolonczelowym amerykańskiego kompozytora Jody Nagel . Napisał dla nich “Six Harmonic Etudes”, które stało się to pierwszym prawdziwym utworem koncertowym dla rodzinnego trio. (Six Harmonic Etudes for a Young Piano Trio (composed August 6-13, 2000.) for Violin, Cello, and Piano. (to Elizabeth, Emmanuel, and Francis Borowsky.) (1. Moderately fast. 2. Flowing and expressive. 3. Mechanistic. 4. Fast and light. 5. Majestic and exotic. 6. Lively ancient dance.) 12.5 minutes, 6 movements. Performances: – November 4, 2000. Premiere. Embassy of the Republic of Poland, Washington, D.C. The American Tribute to Ignacy Jan Paderewski: American Young Virtuosi. Frances-Grace Borowsky, cello. Emmanuel Borowsky, violin. Elizabeth Borowsky, piano. W 2004 Nagel napisał kolejne trio “Fantasy Cantabile”, a w  2006 roku Frances Borowsky i Cecylia Barczyk wykonali światową premierę jego koncertu na dwe wiolonczele “A Ride Through The Nebula” na Międzynarodowym Festiwalu Wiolonczelowym z Uniwersytecką Orkiestrą Towson.

Po występie w 2007 roku na Zamku Dilsberg w Niemczech Borowsky następnego lata zostali zaproszeni artyści-rezydenci na trzy miesiące. Czas spędzony  w lecie 2008 r. – wspólne próby i koncerty w Niemczech wzmocniły ich umiejętności współpracy. W ten sposób powstały Pocztówki z Dilsberg.

Od tego czasu odważniej komponują własne utwory, co często prowadzi drogą prób, błędów i eksperymentów, sporządzają sporo notatek, nagrywają i odtwarzają, nagrywają i odtwarzają, czasem ich ojciec  umieszcza w programie utwór, zanim ten zostanie napisany. Ciśnienie wytwarza diamenty… i wydaje się, że najlepiej komponują pod presją. Podczas koncertów dążą do harmonii w różnorodności i spójności. Różnorodność w epokach i stylach prezentowanych prac, różnorodność brzmienia, a jednak spójność: łączenie dzieł na swój.

Borowscy mówią o muzyce Emmanuel mówi tak: Gramy naprawdę fajną, niesamowitą muzykę, która jest naprawdę trudna i naprawdę intensywna.
Elizabeth: Każdy spektakl traktujemy jako okazję do “zdobycia” naszej publiczności i zabrania ich w duchową podróż duszy.

Emmanuel: Muzyka jest jedną z niewielu rzeczy, które przemieniają moją spokojną osobowość w bardzo intensywną, namiętną, skupioną… a także pozwala mi wyrazić siebie w sposób dobrze zorganizowany, dobrze zorientowany, elokwentny i zwięzły .

Elizabeth: Uwielbiam to, że muzyka nie tylko łączy nas jako rodzeństwo, ale także łączy innych ludzi i stymuluje ich myślenie, uczucia i kreatywność. Udział w koncercie na żywo wymaga nie tylko dobrych umiejętności słuchania, ale także wyobraźni i kreatywności. Nasz świat nastawiony jest na krótką koncentrację uwagi, a muzyka – zwłaszcza instrumentalnego klasycznego gatunku – zmusza nas do dłuższego skupienia, myślenia, czucia więcej i głębszego zanurzenia się w nas.

Frances: Moja miłość do muzyki z pewnością zaczęła się wraz z moimi rodzicami. Rozrosła się i rozwinęła w coś, co pozwala mi odkrywać emocje i myśli, których często nie da się ująć w słowa. Dzięki muzyce jesteśmy w stanie przekonać uczestników do emocji. Kiedy obnażamy nasze dusze przed światem, powoduje to coś, czego nie można powtórzyć i jest w pewien sposób uzależniające. Wciągająca, być tak surowym, być tak uczciwym i być tak wpływowym. A bezcenne jest to, że moja rodzina rozumie to i dzieli się tym ze mną.

W tym cyklu pisałem już o Karl – Heinz (Charles) Borowsky i obiecałem, że do tematu wrócę, co zrobiłem powyżej.

Dla zainteresowanych linki poniżej:

http://www.borowskytrio.com/#

https://www.elizabethborowsky.com/

http://www.emmanuelborowsky.com/

http://www.francesborowsky.com/

Kiedyś napiszę o Cecylii Barczyk

Aleksander Lubina – germanista, andragog – zdobył wykształcenie w Polsce, Niemczech i Szwajcarii. Jest publicystą, pisarzem, tłumaczem, autorem programów nauczania, poradników i śpiewnika – był nauczycielem akademickim, licealnym, gimnazjalnym i w szkołach podstawowych oraz doradcą i konsultantem nauczycieli.

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza

Cyntrum Preferyncyji Prywatności

Potrzebne

Zbiory cookies potrzebne do nojbarzij podstawowych funkcyji serwisu: zgoda na politykã prywatności (gdpr) i informacyjŏ ô blokowaniu reklam (anCookie), testowy zbiōr ôd platformy (wordpress_test_cookie)

gdpr, anCookie, wordpress_test_cookie

Ino po zalogowaniu

Zbiory cookies potrzebne do byciŏ zalogowanym w serwisie.

wordpress_logged_in_, wordpress_sec_, wp-settings-time-