Kamratki a kamraty: Agnieszka Filipkowska

Agnieszka Filipkowska – germanistka, doktor nauk humanistycznych; ma 38 lat, z czego, jak sama mówi, około 30 żyje na kredyt. Jeździ na wózku inwalidzkim i choruje na rdzeniowy zanik mięsni, czyli SMA typ 1. Nigdy nie była objęta nauczaniem indywidualnym w domu, gdyż jej rodzice wychodzili z założenia, iż nawet liczne bariery architektoniczne nie mogą być przeszkodą w tzw. „normalnym” życiu.

Na Uniwersytecie Śląskim zdobyła tytuł doktora nauk humanistycznych z językoznawstwa UNIWERSYTET ŚLĄSKI 2014 – tytuł pracy: Śląsk jako pogranicze kulturowe – wpływ gwary na nauczanie i  uczenie się języka niemieckiego. Opiekun naukowy dr hab. prof. UŚ Jolanta Tambor.

Doktor Agnieszka Filipkowska to Ślązaczka, tłumaczka, podróżniczka, nauczycielka języka niemieckiego, poczytna blogerka, działaczka na rzecz osób z niepełnosprawnością.

Za realizację i przeprowadzanie od 5 lat swojego autorskiego projektu warsztatów „Sprawna szkoła” została uhonorowana tytułem Diana 2014 – kobieta roku Gliwic.

Jest laureatką w kategorii Lodołamacza Specjalnego 2015 oraz śląską Lady D 2015 w kategorii życie zawodowe. Mimo licznych barier logistycznych i architektonicznych kocha podróżować i zwiedzać – szczególnie stare zamki Bawarii. Ostatnio pochłania ją Azja – tam była trzykrotnie na kuracji komórkami macierzystymi. To tam jeździła na słoniu i tarzała się na ziemi z tygrysami.

Największą jej pasją od 6 lat jest Koka – jej pies asystujący. Bierze ją nie tylko na własnej dzielnicy ale również, gdy idzie w miasto. Jest od niej uzależniona zarówno emocjonalnie, jak i fizycznie. To ona stała się jej rękami, nogami i akumulatorem do działania.

Wspólnie kreują każdy dzień i prowadzą stronę na www.facebook.com. W 2016 jej pojawiła się bajka edukacyjna jej autorstwa „O psie do zadań specjalnych”.

Aleksander Lubina

 

Jakeście sam sōm, to mōmy małõ prośbã. Budujymy plac, co mŏ reszpekt do Ślōnska, naszyj mŏwy i naszyj kultury. Chcymy nim prōmować to niymaterialne bogajstwo nŏs i naszyj ziymie, ale to biere czas i siyły.

Mōgliby my zawrzić artykuły i dŏwać płatny dostymp, ale kultura powinna być darmowŏ do wszyjskich. Wierzymy w to, iże nasze wejzdrzynie może być tyż Waszym wejzdrzyniym i niy chcymy kŏzać Wōm za to płacić.

Ale mōgymy poprosić. Wachtyrz je za darmo, ale jak podobajōm Wōm sie nasze teksty, jak chcecie, żeby było ich wiyncyj i wiyncyj, to pōmyślcie ô finansowym spōmożyniu serwisu. Z Waszōm pōmocōm bydymy mōgli bez przikłŏd:

  • pisać wiyncyj tekstōw
  • ôbsztalować teksty u autōrōw
  • rychtować relacyje ze zdarzyń w terynie
  • kupić profesjōnalny sprzynt do nagrowaniŏ wideo

Piyńć złotych, dziesiyńć abo piyńćdziesiōnt, to je jedno. Bydymy tak samo wdziynczni za spiyranie naszego serwisu. Nawet nojmyńszŏ kwota pōmoże, a dyć przekŏzanie jij to ino chwila. Dziynkujymy.

Spōmōż Wachtyrza